15 listopada 2026 roku, według serwisu Dezeen, pracownia Mecanoo poinformowała o zakończeniu kompleksowej modernizacji siedziby De Nederlandsche Bank w Amsterdamie. Jednym z najważniejszych elementów projektu jest udostępnienie dawnego skarbca złota: 61-metrowa przestrzeń została przekształcona w galerię wystawienniczą. Renowacja objęła także rozbiórkę cylindrycznej, 14-kondygnacyjnej wieży, reorganizację parteru i stworzenie ogrodu w centrum założenia.
Spis treści
- Na czym polegała przemiana budynku?
- Jak dawny skarbiec działa dziś jako przestrzeń publiczna?
- W jaki sposób wykorzystano materiały i kolor?
- Jak zaprojektowano wnętrza i strefy użytkowania?
- FAQ
- Źródła informacji
Na czym polegała przemiana budynku?
De Nederlandsche Bank mieści się w centrum Amsterdamu, w modernistycznym budynku z 1968 roku zaprojektowanym przez Mariusa Fransa Duintjera. Jego masywna, betonowa forma wyraźnie odróżniała się od sąsiedniej zabudowy kanałowej. Z czasem obiekt rozbudowano między innymi o dodatkową kondygnację nad niską częścią oraz cylindryczną wieżę ustawioną przy pierwotnej wieży centralnej.
Przebudowa stała się możliwa po przeniesieniu zapasów złota i operacji związanych z banknotami do lokalizacji w Zeist. Dzięki temu Mecanoo mogło zmienić charakter kompleksu: z obiektu silnie zamkniętego i podporządkowanego wymogom bezpieczeństwa w budynek z większym udziałem funkcji publicznych. Wejście przeniesiono na Frederiksplein, a usunięcie części stropów odsłoniło dawny skarbiec.
Jak dawny skarbiec działa dziś jako przestrzeń publiczna?
Najbardziej chroniona wcześniej część banku otrzymała nowe, publiczne zastosowanie. W galerii zaplanowano wystawy oraz interaktywne gry dotyczące złota, pieniądza, gospodarki i działalności banku centralnego. Przestrzeń łączy się z dziedzińcem poprzez wewnętrzną „ulicę” z miejscami do siedzenia. Na jej końcach znajdują się dwa audytoria: formalne i bardziej nieformalne.
Otwarciu skarbca towarzyszyła reorganizacja pozostałych funkcji. Pięciokondygnacyjne atrium porządkuje strefę półpubliczną, w której znalazły się centrum spotkań i restauracja z widokiem na Singelgracht. Pomieszczenia pracownicze pozostają w częściach o wyższym poziomie zabezpieczeń.
W jaki sposób wykorzystano materiały i kolor?
Rozbiórka cylindrycznej wieży nie została potraktowana wyłącznie jako usunięcie części budynku. Według informacji opublikowanych przez Dezeen element rozbierano z myślą o ponownym wykorzystaniu materiałów. Odzyskany beton posłużył do budowy nowego nabrzeża przy kanale, a pozostałe materiały przekazano na potrzeby projektów mieszkaniowych o charakterze społecznym.
Istniejące struktury otrzymały okładzinę z czerwonej cegły ceramicznej. W jej warstwie wykorzystano także wcześniejsze brązowe płytki, które rozdrobniono i zastosowano jako pigment. Nowe przeszklenia typu Kastenfenster, czyli wentylowane podwójne szyby ze zintegrowaną ochroną przeciwsłoneczną, mają według danych przedstawionych w źródle ograniczyć bieżące zapotrzebowanie energetyczne budynku o szacunkowo 80 procent.
Jak zaprojektowano wnętrza i strefy użytkowania?
W centrum spotkań zachowano pierwotną spiralną klatkę schodową, a obok niej dodano drugą. W pomieszczeniu pozostały również charakterystyczne kolumny przypominające drzewa, wcześniej związane z podwójnej wysokości halą kasową. Nowe powierzchnie wykonano między innymi z drewna. Sufit z listew powstał z lokalnie pozyskanych topoli, natomiast zaprojektowane na zamówienie stoły mają zintegrowane lampy.
Wnętrza uzupełniają odcienie czerwieni, błękitu i pomarańczu obecne na ścianach, wykładzinach oraz meblach. Mecanoo wskazuje, że zestawienie kolorystyczne nawiązuje do papierowych guldenów z ostatniego okresu ich używania. W projekcie znalazły się także okładziny z filcu z recyklingowanego plastiku, energooszczędne oświetlenie, kolekcja dzieł sztuki należąca do banku oraz okrągłe donice z roślinami.
Usunięcie wieży pozwoliło wygospodarować ogród publiczny w sercu kompleksu. W połączeniu z galerią w dawnym skarbcu, wewnętrzną ulicą i półpublicznym atrium zmienia to sposób odbioru obiektu, który wcześniej był przede wszystkim siedzibą instytucji o wysokich wymaganiach bezpieczeństwa. Projekt został także nominowany do Dezeen Awards 2026, co w materiale Dezeen przedstawiono jako potwierdzenie jego założeń dotyczących zrównoważonej renowacji.
FAQ
Gdzie znajduje się zmodernizowany budynek?
Siedziba De Nederlandsche Bank znajduje się w centrum Amsterdamu. Po przebudowie główne wejście przeniesiono na Frederiksplein. Z restauracji w części półpublicznej rozciąga się widok na Singelgracht.
Co powstało w miejscu dawnego skarbca?
Dawny, 61-metrowy skarbiec przekształcono w galerię wystawienniczą z ekspozycjami i interaktywnymi elementami dotyczącymi złota, pieniądza, gospodarki oraz działalności banku.
Dlaczego rozebrano cylindryczną wieżę?
Jej usunięcie umożliwiło reorganizację parteru i stworzenie ogrodu w centralnej części założenia. Materiały z rozbiórki przeznaczono do ponownego wykorzystania lub przekazano projektom mieszkaniowym.
Kto odpowiada za projekt?
Za architekturę, restaurację, wnętrza i krajobraz odpowiadało Mecanoo. Inwestorem był De Nederlandsche Bank. Informacje opracowano na podstawie materiału Dezeen opublikowanego 15 listopada 2026 roku; fotografie przypisano Ossipowi van Duivenbode, udostępnione dzięki De Nederlandsche Bank.
Źródła informacji
Informacje opracowano na podstawie materiału źródłowego.
